Zonder vrijwilligers geen Achter de Regenboog. Daarom zetten we regelmatig één van onze toppers in het zonnetje. Wie zijn ze, waarom doen ze dit werk en wat maakt het voor hen zo bijzonder? Vandaag in het zonnetje: Esmee!
Hai! Mijn naam is Esmee, ik ben 35 winters oud en woon in Werkhoven. Dit is gelegen tussen de Utrechtse heuvelrug (walhalla op de racefiets), en De Lek en Kromme Rijn (perfect voor suppen, varen of wandelen, dat zijn ook meteen mijn hobby’s).
Ik werk in Utrecht Kanaleneiland bij het buurtteam als jeugd en gezinscoach. Daarnaast doe ik klussen als trainingsacteur en ben ik bezig met het opzetten van mijn coaching praktijk voor o.a. rouwbegeleiding.
Ik woon samen met mijn vriend Berry, hij heeft een eigen bakkerij en de winkel ligt naast ons huis. Ik kan altijd een deur verderop vers brood halen of stiekem een gebakje snoepen.
Ik doe veel leuke dingen met vrienden, en mijn familie woont in Midden-Limburg. Ik bezoek hen met enige regelmaat en dan zit de week alweer bommetje vol. Om al die drukte vol te houden, hou ik ook van ontspanning; ik doe aan yoga, ben gek op de sauna en ga elke week een keer in bad.
Waarom stichting Achter de Regenboog:
Toen ik 7 jaar oud was, overleed mijn oudste broer. Hij was ernstig meervoudig gehandicapt en heeft 15 jaar moeten lijden. Mijn andere broer is verstandelijk gehandicapt. Opgroeien in zo’n gezin vol zorgen vormt je als kind.
Mijn ouders hebben ons (mijn broer zus en mezelf) heel goed begeleid bij het naderend overlijden van mijn broer. Ik denk dat mede daardoor er een soort fascinatie voor de diepere kant van het leven in mij is ontstaan.
Tijdens mijn studie (dramatherapie) ben ik me gaan specialiseren in rouw en verlies begeleiding, en daarmee viel alles op zijn plek. Toen heb ik besloten om me in te blijven zetten voor iedereen die kampt met rouw en verlies. Zowel als professional, als mens.
Ik heb me als vrijwilliger aangesloten, toen mijn lieve ex-schoonmoeder gevraagd werd om in Limburg erbij te komen. Zij is rouwdeskundige en we werkten toen samen. Zij vroeg mij of me dit ook leuk leek dus sloot ik me aan. Zij is er nooit bijgekomen en ik ben altijd gebleven.
Rol als vrijwilliger:
Ik ben nu 8 jaar vrijwilliger en heb allerlei dingen gedaan die ik leuk vind. Ik mag nieuwe vrijwilligers enthousiasmeren om ons te komen versterken, meegaan op lotgenoten weekenden en het organiseren van een rouwfestival voor jongeren.
Het allermooiste vind ik de hulplijn en de maildiensten doen, dan spreek en hoor je zoveel indrukwekkende, persoonlijke, verdrietige maar ook mooie verhalen. Ook professionals weten ons goed te vinden voor advies, handvatten of doorverwijzingen middels onze sociale kaart.
Wat spreekt je het meest aan in je rol als vrijwilliger?
Ik denk dat wanneer je te maken krijgt met verlies in je leven, je een taal leert spreken. De taal van rouw en verlies. En binnen de stichting spreken we allemaal diezelfde taal, ook zonder deze bewust uit te spreken. Het is voelbaar en dat is heel bijzonder.
Wat geeft jou de motivatie om door te gaan?
Het commitment van mezelf aan dit onderwerp. Voor mij is het ook een netwerk van (rouw)professionals wat van waarde is. We beheren en delen een hoop kennis en kunde met elkaar.
Tot slot:
Als vrijwilliger bij stichting Achter de Regenboog kom je terecht in een warme club met like-minded people. We zijn allemaal gepassioneerd over ons doel waardoor je echt een verschil kan maken in een verhaal van iemand anders zijn leven.
Mocht je het interessant vinden je ook aan te sluiten bij ons doel, is het altijd de moeite om iemand te spreken die al vrijwilliger is. Hopelijk geeft dit stuk je al een kijkje in de keuken, maar we vertellen je graag meer!
En als laatste mijn lievelingsfilm is de ‘The Lion King‘. Niet alleen omdat het de favoriete film was van mijn broer, en ik zijn cd kreeg van mijn ouders na zijn begrafenis, maar ook omdat het een film is vol met de allermooiste levenslessen. The Circle of Life.