In de korte documentaire Suus danst door van TroostOnline is te zien dat verdriet en afleiding hand in hand kunnen gaan.
Kinderen die iemand verliezen, krijgen te maken met gevoelens en vragen, waarvan ze soms niet eens weten hoe ze daar woorden aan moeten geven. Soms willen ze praten of zijn ze verdrietig of boos. Op andere momenten willen ze gewoon spelen, dansen of even met iets heel anders bezig zijn. Hoe kun je als volwassene er zijn voor een kind in zo’n periode?
In Suus danst door vertelt de tienjarige Suus heel open over hoe het is om haar moeder te missen. Eerlijk, persoonlijk en vanuit haar perspectief.
Vooral ’s avonds, voor het slapen, mist ze haar moeder erg. Als ze samen met haar zus foto’s van haar moeder bekijkt, maakt dit haar verdrietig en vrolijk tegelijk. Lekker buiten spelen, helpt haar om even niet aan verdrietige dingen te denken. Haar verhaal maakt duidelijk: verdriet en plezier mogen naast elkaar bestaan. En even niet aan het verlies denken, betekent niet dat je iemand minder mist. En herinneringen ophalen is niet alleen maar verdrietig.
De documentaire biedt niet alleen herkenning aan kinderen, maar kan ook helpen om het gesprek over rouw op gang te brengen. Thuis, op school en met elkaar.
Wil je haar verhaal zien? Kijk dan naar de documentaire: Suus danst door op TroostOnline.
Wat kun je als volwassene doen voor een kind?
Iedereen rouwt op zijn eigen manier, ook kinderen. Er is geen stappenplan dat altijd werkt. Maar soms kunnen kleine dingen al een groot verschil maken.
- Maak ruimte voor herinneringen. Zet bijvoorbeeld samen een foto neer, steek een kaarsje aan, of maak een gedenkplekje met iets dierbaars. Zoals de juf van Suus heeft gedaan. Zo voelt een kind dat degene die er niet meer is, toch nog dichtbij mag zijn.
- Bied een luisterend oor, zonder haast, als het kind dat wil. Stel open vragen, luister echt. Je hoeft niet direct een oplossing te hebben. Soms is samen stil zijn ook goed. En samen even tekenen of een boekje lezen kan ook troost geven.
- Vergeet de afleiding niet. Spelen, sporten, muziek maken, dansen of afspreken met vriendjes kunnen helpen om weer even op adem te komen.
Zoals Suus laat zien: naast verdriet is er ruimte voor leuke dingen. Afleiding betekent niet dat het verlies er niet toe doet, soms geeft het juist weer wat energie.
En onthoud. Je hoeft het niet perfect te doen. Zolang een kind voelt: ik sta er niet alleen voor, ben je al een eind op weg.
Ook jouw verhaal kan anderen helpen
Bij TroostOnline worden korte documentaires gemaakt waarin kinderen zelf vertellen over hun ervaring met verlies. Door deze verhalen te delen, ontdekken andere kinderen: ik ben niet de enige. Dit kan helpen bij het omgaan met hun verlies.
Voor een nieuwe korte documentaire zoekt TroostOnline een jongen of meisje van 11 tot en met 14 jaar die op zijn of haar eigen manier over verlies en rouw wil vertellen. Ze hopen dat zoveel mogelijk kinderen zich straks in de verhalen kunnen herkennen.
Ken je iemand met een ander verhaal dan Suus, bijvoorbeeld een jongen, of iemand met een andere achtergrond? Neem dan contact op met Stichting TroostOnline via [email protected] of 06-15057826